غمت از ماه میریزهرو تنهاییم میشینهکسی اصلا حواسش نیستچقدر این لحظه غمگینهچشات ترانه ای از گرمای جنگ سردهکه این غم گرچه زیبانیستولی زیباترت کردهپشت پلکت انگارخوابیده یه خورشیدرو خط لبخندتجامونده شعری کهازمردن میترسیدتردی مثل بارونجاری مثل مهتابآرومی شبیه دریایی که انگارحیفه پاشه ازخواببمون تا من نگم ای کاشمثل تحریر گرمی باش تو هر آوازشبیه رقص تو رگبارمثل بارون تو گندمزار صدام کن باز