قدم می زنم تا که راهی بشممیدونم یکی چشم به راه منهمیدونم تو شبهای تاریک شهرچراغ یه جایی هنوز روشنهقدم میزنم تا یه دنیای خوبیه بی آسمونی که آفتابیهیه دنیا که تا هست تو شهر منهوا روشنه آسمون آبیهاز اون گوشه ی شهر تا عطر تویه راه که با یک سفر میرسمتو دنیا انگار نزدیکمی از اونجا به توزودتر می رسم ───┤ ♩♬♫♪♭ ├─── به جایی رسیدم که مقصد توییکه مقصد تویی و دل من خوشهقطاری که راهو میدونه کجاستکدوم خط منو سمت تو میکشهدلم روشنه توی هر ایستگاهبه خون تو رگهای تهرون شدنبه مقصدی که میدون آزادیهراهی دروازه شمرون شدندلم قرصه قرصه که اینبار هممیاد می بره راس ساعت منو ───┤ ♩♬♫♪♭ ├─── کدوم سوت سوت قطار توئهدو دل کرده دروازه دولت منوقطار رسید و دلم پر کشیدکه میدون آزادی تو مشتمهسرم رو می چرخونم انگار کهتموم وطن مثه کوه پشتمهدلم مثه تجریش میدون میخواستدلم با شلوغی شهر قهر بودیه راهو شروع کرد و واشد دلم ───┤ ♩♬♫♪♭ ├─── یه راهی که زیر سر شهر بودقطار رسید و دلم پر کشیدکه میدون آزادی تو مشتمهسرم رو می چرخونم انگار کهتموم وطن مثه کوه پشتمهدلم مثه تجریش میدون میخواستدلم با شلوغی شهر قهر بودیه راهو شروع کرد و واشد دلمیه راهی که زیر سر شهر بود