دیوار کجی بودم نزدیک فروپاشی با تکیه ندادن هات آوار ترم کردیعشق آمد و کورم مرد عشق آمد و لالم کردبا عشق مرا کشتی با عشق کرم کردیما هر دو غمی داریم با هم صنمی داریمای نم نم باران چه خاکی به سرم کردیهم بغض گلویم هم جو گندم مویم همهی تاول بی مرهم ماندی و ورم کردیای باز آ باز آ چو روح در تن باز آچون جان به بدن چو گل به گلشن باز آآخ گفتی که چه سان زنده ای دور از مندور از تو فتاده ام به مردن باز آپرواز تو را زیباست پرواز تو را خوبستانقدر قفس بودی بی بال و پرم کردیما هر دو غمی داریم با هم صنمی داریمای نم نم باران چه خاکی به سرم کردیهم بغض گلویم هم جو گندم مویم همهی تاول بی مرهم ماندی و ورم کردی