منو ببخش به خاطرت دوباره چشمام شده خیس
با مثل من اگر کسی به فکر دردای تو نیست
خودت میدونی که برام از خودمم مهمتری
ببخش که هر شب از توی فکر و خیالم میگذری
ببخش اگه هر جا یری دلم برات شور میزنه
تا برنگردی پیش من دلواپسی مال منه
ببخش اگه هر دفعه من تو اشتی پیش قدم میشم
مغرورم اما پیش تو تازه خود خودم میشم
از سر شوقه عشق من اشکی که روی گونه مه
ببخش که میلرزه دلم وقتی سرت رو شونه مه
وقتی محبت میکنی غمهای قلبم میمیرن
نمیدونم چرا ولی بیخودی گریه ام میگیره
اگه دلت رو میزنن حرفای با محبتم
دلخور نشو از دست من بزن به پای غیرتم
صحبت رفتن که میشه بی اعتنایی میکنم
ببخش اگه محبتو از تو گدایی میکنم
ببخش اگه روی دلم اسم تورو حک میکنم
وقتی دلت میگیره من به بودنم شک میکنم
ببخش اگه به یاد تو پلکامو رو هم میزارم
هر شب تو رویای منی چیکار کنم دوست دارم
وقتی یه کم تو خودمم اون لحظه های بی کسی
خودم میفهمم عزیزم که واسه من دلواپسی
وقتیکه میبینی چشام دوباره بارونی شده
چه مهربون میشی گلم وقتی میپرسی چی شده
پر از غروره دل من ولی تو بی افاده ای
تعارف نمیکنم ولی تو خیلی صاف و ساده ای
وقتی محبت میکنی غمهای قلبم میمیرن
نمیدونم چرا ولی بیخودی گریه ام میگیره
از سر تقصیرات من تو خیلی ساده میگذری
هر جور حساب کنم بازم تو خیلی از من بهتری
دلت شکست فدات بشم اما قسم به جون تو
خودم با اشکام جوش میدم اون دل مهربونتو
منو ببخش به خاطرت دوباره چشمام شده خیس
با مثل من اگه کسی به فکر درداری تو نیست