توی تاریکی شب آه در جریان بود زل زدم به آسمون عینکم دودی شدبا صدای زنگ در یهو بارون بارید دستای خونه پر از گل داوودی شدماه از راه رسید روی راه پله نشست دکمه های قلب من دونه دونش گل شدنگفتم این یه معجزش خیره شد به آسمون همه ی ستاره ها دونه دونه گل شدنمهربونی ای عشق نازنینی ای عشق آخرین تیکه ی این جورچینی ای عشقمهربونی ای عشق نازنینی ای عشق آخرین تیکه ی این جورچینی ای عشقنخ بادبادکمو یه جوری وا میکرد که تا هرجا خواستم بتونم پر بکشمیجوری تشنم کرد که میشد دریارو مث یه لیوان آب یه نفس سر بکشممن چه میدونستم اومده زود بره چه غروبی داشتن خنده های آخرشموقع خدافظی یه تپش از قلبم مث پروانه نشست روی سنجاق سرشمهربونی ای عشق نازنینی ای عشق آخرین تیکه ی این جورچینی ای عشقمهربونی ای عشق نازنینی ای عشق آخرین تیکه ی این جورچینی ای عشق