من عاشقانه شاعرم به موی پر کلاغیت و پرسه میزنم تو را همیشه در حوالیتهمیشه میپرستمت که هر که جز تو پوچ بود زمزمه کن به گوش من که رفتنت دروغ بودگذشت و من هنوز هم چگونه میشود بگو که دست و پا میزنم تو را که نه خودم چه شدتمام شادابیم و پاکی درون من و خنده ای که توی آن تمام من هنوز بودقدم زدم تو را شبانه تا به انتهای تو تمام آنچه دارمی یا مالک تمام تومنم اگرچه رفتی و کنار هر که جز منی هنوز هم قشنگ ترین نگفته های گفتنیقدم زدم تو را شبانه تا به انتهای تو تمام آنچه دارمی یا مالک تمام تومنم اگرچه رفتی و کنار هر که جز منی هنوز هم قشنگ ترین نگفته های گفتنیاگر که سینه سوخته ز درد بس رسیده ام اگر ندیده اند همه و من زیاد دیده اماگر که انزوای من پر از حضور تو شده تو باعثی که پر شدم خبر نداری بغض به سر نمیشود بی تو ولی دروغ بود رفت و خلاف گفته اش خیلی سرش شلوغ بودو من چنان به خود گمم که جز تو فکر نمیکنم تو گم کرده خود چنان که دیگه فکر نمیکنمقدم زدم تو را شبانه تا به انتهای تو تمام آنچه دارمی یا مالک تمام تومنم اگرچه رفتی و کنار هر که جز منی هنوز هم قشنگ ترین نگفته های گفتنیقدم زدم تو را شبانه تا به انتهای تو تمام آنچه دارمی یا مالک تمام تومنم اگرچه رفتی و کنار هر که جز منی هنوز هم قشنگ ترین نگفته های گفتنی