هر ثانیه این بی قراریمو بی خوابی و شب زنده داریموبغضی که میکشه به زاریمو من از تو دارمسکوت تلخ غیر عادیمو این گریه های بی ارادیمواندوه سرد پشت شادیمو من از تو دارمبه تو مدیونم واسه موی سفیدم واسه ی رنگ پریدمواسه ی همیشه رفتن واسه اینکه نرسیدمبه تو مدیونم واسه قلب شکستم واسه لرزیدن دستمواسه آدمی که نبودم اما حالا هستمترس دوباره دل سپردنو روزی هزار مرتبه مردنواز هر غریبه طعنه خوردنو من از تو دارماین سرفه های بعد سیگارو قلبی که از عشق شده بیزارواین روح منزوی بیمارو من از تو دارمبه تو مدیونم واسه موی سفیدم واسه ی رنگ پریدمواسه ی همیشه رفتن واسه اینکه نرسیدمبه تو مدیونم واسه قلب شکستم واسه لرزیدن دستمواسه آدمی که نبودم اما حالا هستم