دیدی خوردیم به بن بست
میخواستم بسازم آیندتو
ندادی بم فرصت
اینا حرفشون مفته
باور نکردی هرچی بهت گفتم
دیدی اخرش چی شد
دورمون جمع شد هرچی بود دشمن
دیدی من که بت گفتم
برو دیگه بعد من
دیگه مهم نیس اصلا
هر شب باکی میکنی تو بحث
جای من کی میزنه به تو دست
افتادی مثل اشک از چشم
نشد حرفمو باور کنی نه
به این خونه عادت کنی
منو شکستی جلو همه چرا
انگار فقط ادم تویی
عزیزم نه تو دیگه ادم قبلی
نه من اون که از تنهایی میترسید
دیگه بغل تو نمیام دیگه
خودتو دادی دست هرکی
چرا هرکی میرسه بم امارتو میده
که تو یه مهمونی یه جا تورو دیده
فک کردی مث منه برات
هیچ موقع حرصت نمیده
منم دور میشم تو هرجمعی از بقیه
همه خنده هام هیستریک و عصبیه
چرا بشنوم انقد از همه حست عوضیه