توی خونه روی دیوار یه تفنگه سر پُره
داغ جنگلا رو میشه روی قندافش دید
آره یه تفنگه سر پُر و فراری از شکار
که میشه از تو گلوش صدای شلیکو شنید
یه تفنگه پیر و کهنه یه تفنگه بی جواز
که دلش رو برده زوزه های زخمیه یه گرگ
عمریه که بوی باروتو نفس نمیکشه
تنها شاهده نفس کشیدنه پدربزرگ

توی خونه روی دیوار
یه تفنگه سر پُره منم آخرین گوزنی
که گلوله میخوره توی خونه
روی دیوار یه تفنگه سر پُره
منم آخرین گوزنی که گلوله میخوره

خسته از روزای غمگینه بدون ِ دفاع
خواب رفته مثل آتیش زیر خاکستر داغ
یه تفنگی که مثه ، یه مرد گریه میکنه
شبو با روح پرنده های مُرده تو اتاق
با دوتا میخه سیاه مونده رو دیواره سفید
تو سر هردوی ما وسوسه ی آزادی
خیلی وقته بوی خون خونه رو پُر کرده و من
خیره ام به آخرین ارثیه ی اجدادی

توی خونه روی دیوار
یه تفنگه سر پُره منم آخرین گوزنی
که گلوله میخوره توی خونه
روی دیوار یه تفنگه سر پُره
منم آخرین گوزنی که گلوله میخوره